Bir Hayatta Kalma Manifestosu

Bugün burada, ilan edilmemiş bir savaşın tam ortasında, kendi siperlerimizden; yani evlerimizden sesleniyoruz.
Yüzyıllardır bize "baba", "koruyucu" ve "düzenleyici" olarak sunulan modern devlet, bugün maskesini düşürmüş ve karşımıza devasa bir finansal avcı olarak dikilmiştir. Sosyal sözleşme tek taraflı olarak feshedilmiştir. Artık devletin sunduğu güvenli limanlarda değil, her an fırtınanın kopabileceği tekinsiz açık denizlerdeyiz.
Bu düzende;
Sıradan bir birey ve aile olarak yaşayabilmek, varlığımızı onurla sürdürebilmek için; modern devletin bizzat faillik ettiği veyahut aracılık ettiği ekonomik saldırı ve sömürülerle baş etmek adına, azılı bir suç örgütüymüş gibi savunma stratejileri geliştirmek zorunda kalıyoruz.
Bu bir tercih değil, bir zorunluluktur.
Ekonomi artık üretim ve tüketim dengesi değil, bir "finansal şiddet" biçimidir. Enflasyon, cebimizdeki emeğin sessizce çalınması; vergiler ise bir katkı payı değil, sistematik bir el koyma aracıdır. Kuralların bir gecede değiştiği, piyasaların tuzaklarla dolu olduğu bu ortamda, "dürüst ve şeffaf vatandaş" olmak, ekonomik intiharla eşdeğer hale gelmiştir.
Bu yüzden evlerimiz artık sadece birer yuva değil, birer "hücre evi" disipliniyle yönetilen sığınaklardır:
 * Gizlilik Esastır: Varlığımızı, birikimimizi ve planlarımızı sistemin sömürücü gözlerinden saklamak, tıpkı yeraltı örgütlerinin "karşı istihbarat" taktikleri gibi, ailemizin geleceği için en temel refleks olmuştur.
 * Lojistik Bir Savaştır: Evimizin kileri bir kıtlık deposu, harcamalarımız ise stratejik bir operasyondur. Yarına güvenmediğimiz için bugünden stokluyor, sistemin bize dayattığı fiyatlara karşı kendi tedarik ağlarımızı kuruyoruz.
 * Teyakkuz Halindeyiz: Devletin veya piyasanın nereden vuracağını kestirmeye çalışarak, sürekli bir "baskın yeme" korkusuyla, paranoyak ama rasyonel bir dikkatle yaşıyoruz.
Bizler suçlu değiliz. Bizler, bizi yoksullaştırmak üzerine kurulu bu çarka çomak sokmaya çalışan; emeğini, ailesini ve geleceğini "meşru müdafaa" hakkıyla koruyan sıradan insanlarız.
Bu manifesto, sistemin bizi ittiği "yasa dışı zihniyetin" değil, hayatta kalma irademizin beyanıdır. Biz suç örgütü değiliz; biz, örgütlü bir ekonomik saldırıya karşı direnen son kaleyiz: Aileyiz.